Page 5 - ANT SANAT 12

Unutuşlar Ülkesi de. Desem ki, “Che ti-
Farkında mısınız, toplumsal şörtünü pazarlayanlarla
dönüşümde kültür ve sanatın seni asacak ipi yine sana
ne denli önemli bir rol oyna- parayla satanlar aynı
dığını umutsuzca haykıranla- kimseler... Picasso’nun
rın ufuktan silinmesiyle “yeni” yemeğindeki sosta; Gu-
diye pazarlanan “şey” arasında ernica’da, Nazi bombar-
bir devamlılık var. “Kimse ku- dımanında can veren ço-
sura bakmasın, sanat biraz da cuğun kanının tadı var...
elit bir meseledir” savunusu, Kahlo’nun hayranlıkla
Goya’nın Hayaletleri’ni Duc- seyrettiğin entarisinde-
hamp’ın pisuvarında boğuyor! ki işlemelerde, Cortes
Dün söze “halkımız…” diye ve diğer konkistadorla-
başlayıp her türden güzelleme- rın bulaştırdığı vebadan
yi meşru kılanlarla, aynı halkı izler bulunuyor...” Fayda
“layık olduğu düzende yönetil- etmeyecek... “Çağdaş”
meye mahkûm” olarak nitelen- sanatın, “yeni” sinema-
direnler aynı kimseler. nın, imge yüklü şiirlerin,
Artık çareyi erkte arayan, sa- post-modern edebiyatın
natta gelişmenin yolunun özel ve daha bir yığın şeyin
teşebbüsü teşvik etmekten geçtiğine inanan, suyu bulandırmasının üzerinden asırlar geç-
üstelik tezlerini “çağın gerçekliği” olarak izah ti, biliyorum... Yine de bu primitif söylem, bu
eden bir ordu var. Tuhaftır; erk, kültür ve eği- akıntıya karşı durmaktan aciz naif eylem kalsın
tim politikalarından yakınırken oluyor bütün burada... Çünkü her şeye rağmen her şafakta
bunlar... Dünün “evet”çileri, ortaya çıkan boş- “yeni bir umut” deyip yine yollara çıkacak; yü-
luğa yüzleri kızarmadan yeniden talip oluyor, zümüze çarpan meltemi coşkuyla selamlaya-
“somut durumun somut tahliline” hızla giri- cak; günbatımlarında gözlerimizi denizin ardı-
şebiliyorlar. Burası Unutuşlar Ülkesi. Aynı ne- na dikip, yarattıkları bütün bu karanlık tabloya
hirde yüzlerce kez yıkanıp, eylemlerini ilk kez inat umuda yaslanmayı sürdüreceğiz.
yapıyormuşçasına masum davranabilenlerin... Uzaklarda belli belirsiz yanan kent ışıklarının
Bir ülkenin sanatta kat ettiği yolu anlamak için suskunluğa doğru yol aldığı; bütün o yalnızlığı-
yalnızca yöneticilerine, ekonomi politiğine ya mızın, pişmanlık ve hayal kırıklıklarının, çığlık
da kültürel atmosferine bakmak yeterli değil çığlığa akan bir şiire selam durduğu şafağı kar-
kanımca. Attila İlhan’ın anısı önünde saygıyla şılayacağız. Bir balıkçı kahvesinde hayatın an-
eğilerek, o toplumun içinden çıkan “aydınlara”, lamını sorgulayacak; boğazın dingin sularına
“kanaat önderlerine”, “bilirkişilerine” de dikkat dalıp, bir Ali Rıza tablosunu yaşayacak; bütün
kesilmek gerekiyor. bu hoyratlığın ve acımasızlığın ortasında, eş-
siz güzellikte bir Renoir kadının olabileceğini;
Yeni Bir Umut hayal bu ya, bir gün kapımızı çalacağını varsa-
Düştüğümüz yer öyle açık seçik ki... Denizleri yacağız…
bardak altlığı yaparak hayata tavır koyan “radi- Işık ve sevgiyle…
kaller”in idealizmle ilişkisi kadar faydasız hem 17 Kasım 2024

4 Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi 5