Page 51 - ANT SANAT 12
P. 51
KİMSE KİMSEYLE KONUŞMAZKEN
yalnızlık durağındayım
ne yolcu, ne otobüs
ne taksi, ne dolmuş
taze kan lekeleriyle
yürür barbar hayaletler
o nefret yüklü marşlarıyla
restorasyonu ertelenmiş
yaşlı evlerde örümcek ağı
nem, küf, toz ve cam kırığı
yağmur, patlayıp saçılmış
suları deli, şimşekleri keskin,
iri pençeli bulutları ürkütücü
yeniden sevebilir miyim kafeste
terk edilmiş aşklardan sızan anılar
çıkıp dirilir mi dondurucudan
yalnızlık durağındayım
karşımda kalabalık caddeler tiyatrosu
ay ışığı sonatıyla kucaklaşır ıslığım
zaman, oyun oynar her şeyle
bu kadar kolay mı solar yoksa
güzel gülle, canım papatya
derler ki: “apollo 11 aya inmedi
her şey palavra”; ama ay usulca
döner neil, dolunaydan hilâle
kimse kimseyle konuşamazken
kuşlar, kediler, köpekler, atlar
keçiler, sincaplar konuşur insanla
rüzgâr kucaklayıp götürür âşıkları
küçücük zenci kız, sahnede blues
söyler, ağlayarak alkışlanır ayakta
belki hâlâ bir umut vardır sevmeye
sandığını açanlar sevinçle bulabilir onu
yeniden gülümser kurumuş nehirler
yalnızlık durağındayım
zeytinlikteki çocuk saflığım
neşeli uçurtmayla gökyüzünde
Sulu Boya: Emre Özkan Fergun Özelli
50 Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi 51
