Page 69 - ANT SANAT 12
P. 69
ancak olmuştu. U-Bahn metrosundan inmiş, ” savaşırken gökyüzüne bakacak zamanınız
Frederick Caddesi’ne doğru yürüyordum. ‘Kı- asla olmaz; gözünüzü düşmandan bir saniye
zım gibi bir kız’, benim yaşlarımda bir adamın ayıramazsınız ki! Düşünüyorum da gökyüzü-
koluna sıkıca girmiş, caddeye yaydığı neşe- ne ya da ufukta yiten bir denizin maviliğine
siyle yürüyordu. Hafızamız o yılları silmeye bir dakika bakacak vaktim olsaydı mutlaka fi-
çalışsa da nedense bazı anıların tozlarını alıp rar ederdim. Bu ikisinin verdiği özgürlük me-
nasıl da canlı tutuyor. Oydu, ormanda haya- sajı kadar etkili ve derin hiçbir mesaj yoktur
tını bağışladığım Ukraynalı asker; görür gör- çünkü. Hoş, bunu da aslında cepheden dön-
mez tanıdım. O kızın, neşesinin tanrısı ben- dükten çok sonra anladım. Zaten anlama ye-
dim. Yanılmam olanaksızdı, çünkü bir kızın tisi olan hiç kimseyi savaşa yollayamazsınız.
babasının kolundayken adımlarına eşlik eden Cephelerde ölenlerin anlama yetisi yoktur
fütursuz özgürlüğü iyi bilirim. Caddeye girip demek istemiyorum. Anlatanların ellerindeki
gözden yitinceye kadar arkalarından baktım. silahın gücü, yüceliği tehdit sayılmaz. Dü-
Kız çocuklarını babalar ne kadar sever bilir- şünceye değil, bizim en doğal, en saf yanımı-
siniz. Onlar da babalarına çok düşkündürler. za, duygularımıza seslenen bu anlatılar anla-
“Savaş…” diye sürdürdü konuşmasını Frisch, şılmak için değil inanmak içindir.
68 Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi 69
