Page 89 - ANT SANAT 12
P. 89

develerdi.  Deve  az  yiyecekle  doyar;  çok  yük         ÖLMEZ ANA SÖZLEŞMESİ
                    kaldırır,  ağırbaşlı,  uyar  ve  dayanıklı  hayvan-
                    lar olduklarından, köylerin, özellikle Elmalı ve          Ölmez Ana anlaşması Avukat Haydar tara-
                    Korkuteli  Ovaları’nın  ürünlerini  Antalya’ya            fından 1926 yılında Manavgatlı bir Yörük-
                    taşıyarak  sahipleri  olan  Yörükler  bundan  iyi         ten  derlenmiştir.  Cumhuriyet  öncesinde
                    para  kazanırlardı.  Ayrıca  Yörüklerden  kirala-         Alanya ve Akseki mahkemelerinde Ölmez
                    nan develerle Konya’ya kadar susam nakliyatı              Ana ile ilgili davalara bakıldığına dair ka-
                    yapılırdı.                                                yıtlar vardır.
                    Develer Yörüklerin yayla ve kışlık göçleri için           Bazı köy halkı otlak sahaları çok kısıtlı ol-
                    en emin nakil vasıtalarıydı. Devesi olmayan bir           duğundan koyun, dişi keçi ve ineklerinden
                    Yörük  göçemez,  bulunduğu  yerde  yerleşmek              bir  kısmını  Yörüklere  bazı  koşullarla  ve-
                    zorunda  kalırdı.  “Gülük”,  Yörükler  arasında           rirlerdi.  Bu  verdikleri  hayvanlar;  “Ölmez
                    taşıma  aracı  yerine  kullanılan  bir  kelime  ol-       Ana”  olarak  Yörüklerin  elinde  kalır.  Ara-
                    duğundan, örneğin sen yaylaya göçmedin mi?                larındaki sözlü sözleşmeye göre; yerleşik
                    diye sorulan bir Yörük aracı olmadığından gö-             köylü Yörük’ten her yıl her inek için on ve
                    çememişse “Gülüğüm yok göçemedim” derdi.                  her koyun veya keçi için dört kilo yağ alır.
                    Yörükler arasındaki konar-göçerlik geçtiğimiz             Bu  hayvanlardan  doğacak  yavruları  ise
                    40 yılda oldukça şekil değiştirdi. Yörükler ça-           aralarında ortak mal olurdu. Ancak bu ilk
                    ğın değişimine ayak uydurarak; soğuk sulu, çi-            verilen mal hiçbir zaman ölmez, yani öl-
                    çekli yaylalara betondan binalar yaptılar. Kara           mez kabul edilirdi. Hatta bu hayvan ölse
                    çadırın sayısı yok denecek kadar azaldı. Atla-            veya kaybolsa bile yine Yörük, her yıl ara-
                    rın yerini özel otomobiller, ev eşyalarını taşı-          larında kararlaştırdıkları yağı vermek zo-
                    yan develerin yerini göçü bir günde tamamla-              runda olduğu gibi, köylünün istemesi ha-
                    yan traktörler aldı.                                      linde asıl ana malı ve yavrulardan payını
                                                                              geri ödemeye mecburdu.


                    Sonraki Yazı: Bizim Yörük Aşiretleri






























                                                                                                                  antsanat



 88  Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi                                          Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi  89
   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94