Page 69 - ANT SANAT 13
P. 69
kendisini omzunda taşıyan genci kovalarken rif Dino kardeşler Adana Erkek Lisesi’nden
gördük. “Lan bana da mı?” diye bağırıyordu. geçiyor. Turhan-İlhan Selçuk kardeşler Ada-
Yılmaz Güney bir gün ders sırasında İstiklal na Demirspor’da top oynuyorlar. Bunları ben
Ortaokulu’na geldi. Derse giren öğretmenimi- Füruzan’dan dinliyorum. Anlattıklarında Nihat
zin bizi durdurmak istemesine karşın sınıfı bo- Ziyalan da var, ona sor diyor Füruzan. Nihat
şalttık. Bütün sınıflar bir anda boşaldı. Yılmaz Ağbi’ye, Sydney’e yazıyorum tabii.
Güney’in çevresini sardı. Çocukluk, ilkgençlik Şehrimizin adı Adana, ama Adonis olarak da
yıllarımızda Yılmaz Güney’in tartışmasız ayrı kalabilirdi. Bu iki ad olmasa, şehrime en çok
bir yeri vardı. Özdemir İnce’nin bir yazısın- “Melekgirmez” adını yakıştırırdım. İşte bu Me-
da okudum; Yılmaz Güney, Nihat Ziyalan ve lekgirmez’e bir gün Füruzan’ın yolu düşmüş
Özdemir İnce’nin Adana-Mersin buluşmaları ve ona, “Yavrum, sen buraya nerden düştün?”
olurmuş, edebiyat konuşurlarmış… diye laf atmışlar. Gülümseyerek, “Bana yeni
İlk gençliğimizde belediyenin tiyatrosu vardı, sermaye olarak bakmışlar” demişti. Çeşitli
işçi tiyatroları vardı. Aziz Nesin’in Yaşar Ne söyleşilerde ve metinlerde Adana’yı anmasa,
Yaşar Ne Yaşamaz oyununu belediyenin tiyat- Adana yıllarından pek söz etmese de, Füru-
rosunda izlediğimi anımsıyorum. O yıllardan zan’ın bir Adana’sı var(dı). 50’lerin sonların-
tanıdığım Ercan Kont var. Adana’da yazar ör- da Adana’da, Seyhan Nehri kıyısında bulunan
gütleri olarak düzenlediğimiz edebiyat günle- Hacı Yunuszadeler’in Konağı’na elindeki Vir-
rinde, iki yıl kadar önceydi, en son o zaman ginia Woolf’un Deniz Feneri kitabını Saint-Jo-
gördüm kendisini. Aziz Nesin deyince, Adana seph’te okuyan arkadaşına vermek üzere ge-
Erkek Lisesindeki felsefeci hocamı hatırladım: len Nihat Ziyalan, konağın merdivenlerinde
Bize kızdığında Aziz Nesin’in Zübüğüyle, Or- Füruzan’ı görünce, “Adana’da bir güzellik var”
han Kemal’in Murtazasıyla seslenirdi: “Oğlum, demekten kendini alamamış. Füruzan, İtalyan
sen Orhan Kemal’in Murtaza’sısın!” derdi. ailesi dediği “bizimkiler”i tanıdı, annemin içli
Ve Füruzan: Füruzan’ın da bir Adanası vardı, köftesinden yedi, elbette “güzellik”in bir Ada-
her ne kadar metinlerde söz etmese de. Fü- na romanına taşındığını biliyordu ve biraz da
ruzan Diye Bir Öykü kitabında da Adana’yı bundan olsa gerek, saklı bahçesi Adana’sını
anmaz, Adana’dan söz etmez Füruzan. Füru- bana anlatmaktan mutluluk duydu. Son tele-
zan, Adana’nın köklü ailelerinden Hacı Yunus- fon konuşmalarımızdan birinde, “Benim için
zadeler’in oğluyla evlenmiştir. Seyhan Nehri Adana, ‘Su Ustası Miraç’ öyküsüdür. Bunun
kıyısında konakları vardır. Hacı Yunuszade- için bile Adana’da olmaya değerdi” dedi.
ler’in oğulları: Selahattin, Nurettin, Kemallet- Adana sadece Adana mıdır? Evet, bir Adana
tin, Burhanettin, Seyfettin ve Ergül adlarını var. Adana aynı zamanda Çukurova’dır ve Ak-
taşıyorlar. Füruzan bu oğullardan Nurettin’le deniz’dir. Adana, Akdenizliliğin pek çok özelli-
evlidir. Hikâye uzun, İstanbul’a uzanıyor. Ada- ğini taşır, bana göre. Adana, Çukurova ve Ak-
na’daki konakta aşçı kadın yemekler yapıyor. deniz iklimindeki ve havzasındaki köklerimle,
Ortakçılar geliyor, tarlaları, bağları konuşu- kültürümle büyük bir hemşeri topluluğunun tek
yorlar. Nurettin’in babası belediye başkanıdır. tek her biri, hepsi ve bir parçası olduğum, beni
Seyhan Nehri konağın önünden akıyor. Kum- var eden, kimliğimi şekillendiren Adana şehrine
cular kum çekip “Allöş” diye birbirlerine sesle- ve insanlarına şükranlarımı sunuyorum.
niyorlar. Turan Selçuk’un babası Adana Erkek
Lisesi’nde askerlik dersine giriyor. Abidin-A- antsanat
68 Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi Muratpaşa Belediyesi Kültür ve Sanat Dergisi 69
